«ماجرا»ی آرش احمی نسب در بازار موسیقی

0

موسیقی فارس- آرش احمدی‌نسب در همکاری با سهیل اله‌دادیان و سیاوش احمدی‌نسب آلبوم موسیقی «ماجرا» را منتشر کرد.

آلبوم«ماجرا» با آهنگسازی آرش احمدی نسب و همراهی سهیل اله دادیان نوازنده تمبک و سیاوش احمدی نسب نوازنده کمانچه در ژانر موسیقی ایرانی منتشر شد.

آهنگساز این اثر در معرفی آلبوم «ماجرا» تلاش کرده که پیرامون اجرای هر اثر توضیحاتی را ارائه دهد تا مخاطبان در حال و هوای مضمون اثر قرار بگیرند، که جزییات آن به این شرح است:

«خشت»: زیاد قدیمی نیست ولی از جنس خشت است. خشت بیشتر شبیه همان صدای تاری است که در میان زمزمه‌های مبهم دوران کودکی مِهر و مُهر خاصی در دلم نشاند.

«سال و ماه»: روزهای گذران، ساعت‌های گریزان، برگه‌های تقویمی که با انگشتانمان ورق می‌خورد و یا نه، تندبادی که آنها را ورق می‌زند. تمی که با چرخش نواری پیش می‌رود و مجال بازگشت نمی‌گذارد.

«سراب»: با اشاره به گوشه روح افزای دستگاه راست پنجگاه آغاز می‌شود. با همراهی ساز کوبه‌ای که از ابتدا تا انتها دور ریتمیک یکنواخت را اجرا می‌کند. نقطه عزیمتی آشنا که به تدریج به جمالت ناآشنا تر منجر می‌شود. لحظاتی که صدای دو تار توامان طرحی از سراب را می‌سازند. نقطه آشنایی از دور، نزدیک که می‌شوی، هیچ … سراب.

«گندم رو»: فصل دروی گندم، حرکت داس‌ها با ریتم تند. در صحنه‌ای پر جنب و جوش، ذرات زرد معلق در هوا یا پخش بر زمین. رقص یکدست دستان روستاییان در برش ساقه گندم. تم محلی تار و کمانچه در پس زمینه.

«در رویت دشت»: در نیمه راه سفر اردیبهشت، در برخوردی نامنتظر با دشتی فراخ و سبز توقف می‌کنی. دستانت را در دو سوی بدنت باز می‌کنی، نسیمی نرم از روی علف‌ها بر صورتت می‌لغزد، ناگهان، در ذهنم می‌گذرد که چه خوب می‌شد تا همیشه در تصویر این قاب بمانم. ساعاتی می‌گذرد. غروب در چهارگاه و تشویش راه بازگشت

«عیاران»: ورود عیاران با ضرب زورخانه، با چهره‌های پوشیده و کمرهای خنجر بسته، نقل داستان در صحنه‌ای کوتاه. چهارگاه تا به پایان.

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

پاسخ دهید