نابغه علمی که در موسیقی هم نابغه بود

0

موسیقی فارس-امروز 18 آوریل سالگرد درگذشت آلبرت انیشتین دانشمند و متکفر غربی است کههیچ‌وقت کاری برخلافِ وجدانت انجام نده حتی اگر شرایط ایجاب کند.

شصت‌وپنج سال از درگذشتِ آلبرت انیشتین یکی از بزرگترین و تاثیرگذارترین دانشمندانِ تاریخِ بشریت می‌گذرد. امروز 18 آوریل سالگردِ درگذشتِ این دانشمند و متفکر است.

انیشتین از پنج سالگی ویولُن می‌نواخت و موسیقی نقشِ مهمی در فکر کردن و نظریه‌پردازیِ او داشت و معتقد بود که بزرگترین دانشمندان باید هنرمندانِ بزرگی نیز باشند. او به داشتنِ حافظه‌یِ ضعیف در به‌خاطرسپاریِ نکاتِ مختلف معروف بود و نمی‌توانست اسامی، تاریخ‌ها و شماره تلفن‌ها را به خاطر بیاورد. انیشتین هیچ وقت ماشین نداشت و هیچ وقت هم یاد نگرفت رانندگی کند. او برایِ امضا دادن به هر کدام از طرفدارانش، یک دلار دریافت می‌کرد و همه‌یِ این مبلغ جمع‌آوری شده را به خیریه می‌بخشید.

وی به موسیقی به عنوان روزنه ای برای بیان هیجانات و احساسات درونی علاقه داشت. زمانی که پنج سال بیشتر نداشت، به فراگیری ویولن پرداخت اما متاسفانه پس از گذشت زمانی اندک تمرینهای خشک و بیش از اندازه به نظرش سخت آمد و با پرتاب صندلی به طرف استادش او را از خانه بیرون راند.

او در سن سیزده سالگی برای اولین بار سونات های موتزارت را کشف کرد. پس از آن ارتباط شگفت انگیز انیشتین با آثار موتزارت آغاز شد، هنس بیلند (Hans Byland) از دوستان دبیرستان انیشتین، در ارتباط با تاثیر موتزارت بر موسیقی او اظهار داشته: زمانی که انیشتین در مقابل من ویولنش را به دست گرفت و شروع به نواختن نمود، برای اولین بار اصالت موسیقی موتزارت با خلوص کامل در مقابلم پدیدار گشت.

از سال 1902 تا 1909، زمانی که انیشتین 6 روز در هفته مشغول مطالعات و تحقیقات فیزیکی بود، موسیقی موتزارت به عنوان منبع تغذیه روح او به شمار می رفت و اساس تفکر خلاقه اش را تشکیل می داد.

موتزارت در نوجوانی با آثارش حیرت همگان را بر می انگیخت و در مقابل انیشتین جوان زندگی کولی واری را برای خود برگزیده بود، ظاهر نامتعارف او با موهای بلند و عشق و علاقه اش به موسیقی و فلسفه، بیشتر او را شبیه به شعرا می کرد تا دانشمندان! اشتیاق او به ویولن و نوازندگی به اندازه ای بود که همواره حضار را مفتون خود می نمود.

انیشتین بارها و بارها از توانایی موتزارت در ساخت قطعاتی متمایز و برجسته تحت شرایط بسیار دشوار سخن رانده است. خود او نیز در سال 1905، زمانی که فرضیه نسبیت را مطرح کرد، درآپارتمانی کوچک با مشکلات مالی و خانوادگی بسیاری دست به گریبان بود.

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

پاسخ دهید