بنیادگراها؛ من و دوستانم، دوستانم و من

0

موسیقی فارس- محمدرضا ممتازواحد: «رضا مهدوی» اخیراً در مصاحبه‌ای۱ اظهار داشته بود که شمارِ پژوهشگران بنیادی موسیقی ما از تعداد انگشتان دست هم کمتر است. وی که دبیر بخش پژوهشی سی و ششمین جشنواره موسیقی فجر بود، بخش پژوهشی امسال را قوی‌تر از سال‌های قبل دانست و یکی از دلایل آن را پخشِ نشست‌های پژوهشی به صورت زنده از رادیو و امکان فراگیرترِ آن عنوان کرد.
سی و ششمین جشنواره موسیقی فجر در بخش‌های غیررقابتی، رقابتی، جایزه ترانه، جایزه موسیقی و رسانه و بخش پژوهشی از ۲۸ بهمن تا چهار اسفندماه برگزار شد که در بخش پژوهشی حسین علیشیری و مجید افشاری درباره «سیر تطور ترانه»، محمدرضا چراغعلی درباره «آسیب‌شناسی موسیقی پاپ در ۲ دهه گذشته»، نادر مشایخی درباره «سیستم‌های آموزشی نوین موسیقی در جهان»، سیدعلیرضا میرعلینقی درباره «تاریخ‌نگاری موسیقی و خطر روایت مسلط»، سیدامین مویدی درباره «سند ملی موسیقی و الزامات آن» و احسان ذبیحی‌فر و کارن کیهانی درباره «ژانربندی انواع موسیقی» صحبت کردند.
مهدوی پیش‌تر نیز اظهار داشته بود که در این بخش ما در اتاق فکری پژوهشی، موضوعات را انتخاب و برحسبِ آن موضوع‌ها، مهمانان را دعوت کردیم. بخش پژوهش نسبت به دیگر پژوهش‌ها بخش متفاوتی در جشنواره موسیقی فجر است.
این‌که پژوهش‌ها یا باید بنیادی باشند یا کاربردی (و البته که چه بهتر هر دو!)، حق کاملاً با رضا مهدوی است ولی کدام‌یک از جلسات پژوهشی جشنواره امسال «بنیادی» بود و یا جنبه‌ی «کاربردی» داشت؟ این‌که پژوهش باید دانش‌بنیان باشد و وجوهِ کاربردی و کارکردِ اجرایی داشته باشد که اظهرمِن‌الشمس است ولی در مقام عمل باید دید که آیا این‌گونه هست یا نیست و آن‌چه در رادیو گفتگو (و در برنامه متبوعِ مهدوی در آن کانال رادیویی۲) شنیده شد، مسائل مطروحه، توضیحاتِ واضحات و تکرارِ مکررات بود.
جالب این‌که «احسان ذبیحی‌فر» از اعضای هیأت انتخاب گروه‌ها و آثار سی و ششمین دوره جشنواره موسیقی فجر و «میرعلی‌رضا میرعلی‌نقی» نیز از داوران جایزه موسیقی و رسانه این دوره‌ی جشنواره بودند و جای سئوال است که ذبیحی‌فر و میرعلی‌نقی با حجم کاری زیاد در قبالِ مسئولیت‌های واگذار شده به‌آنان‌، چگونه توانستند که از پژوهشگرانِ مدعو در فستیوال ۳۶ نیز باشند؟ و این مهم قطعاً و حتماً مربوط به قحط‌الرجال بودن و آن فرمایشِ تاریخی رضا مهدوی در آن مصاحبه است که فرموده بودند: «شمار پژوهشگران بنیادی موسیقی ما از تعداد انگشتان دست هم کمتر است»! چون‌ آن انگشت‌شمار هم یکی حضرت خودشان و مابقی نیز تیمِ محترم همیشه در صحنه‌شان هستند.
جالب این‌که رضا مهدوی در همان مصاحبه۳ اذعان داشته بود که محورها[ی بخش پژوهش جشنواره‌ی فجر ۳۶] بر اساس یک نیازسنجی تعیین شده است؛ یعنی جشنواره سال‌های گذشته بررسی شد تا موضوع‌ها مشابه نباشند یا اگر در سال‌های گذشته صحبتی از سوی کارشناسان صورت گرفت اما محدودیت زمانی اجازه تکمیل آن را نداد، امسال تکمیلش کنیم و به‌موضوع‌های نوینی بپردازیم که نیاز حقیقی یک جامعه هنردوست است که البته معنی و مفهومِ «موضوع‌های نوین» و «نیاز حقیقی یک جامعه هنردوست» را هم از سوژه‌های معین شده و برنامه‌های رادیویی بخش پژوهشیِ امسالِ جشنواره، کاملاً دریافتیم و فهمیدیم‌.
و کلام آخر، این‌که امسال “من باشم و دوستانم” و سال بعد “دوستم باشد و ما” و سال بعدتر هم “آن یکی دوستمان باشد و ما”… و این زنجیره همین‌طور بخواهد بچرخد به‌گونه‌ای که کلیت چهره‌های پژوهشی و رسانه‌ای موسیقی این مملکت بخواهند در پنج، شش و یا نهایتاً ده چهره‌ی بنیادی! خلاصه شوند، صدمه‌ی اصلی‌اش متوجه‌ پژوهش و دودش هم نهایتاً به‌چشم موسیقی خواهد رفت. دولت‌تان مستدام! ولی لااقل هر‌ از گاهی، با خارج از کابینه‌ی خود هم اندک مشورتی بفرمایید.

پی‌نوشت:
۱.‌ اعتماد آنلاین ، تاریخ انتشار ۲۸ بهمن ۹۹ ، کد خبر : ۴۶۵۲۲۰ .
۲. مانند سال گذشته که در دیگر برنامه متبوعِ رضا مهدوی در شبکه چهار سیما، جلسات‌ نقد و بررسی جشنواره سی و پنجمِ موسیقی فجر، مورد نقد و نظر قرار گرفت.
۳. اعتماد آنلاین ، تاریخ انتشار ۲۸ بهمن ۹۹ ، کد خبر : ۴۶۵۲۲۰ .

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

پاسخ دهید